پرسه در خاک غریب پرسه ی بی انتهاست
هم گریز غربتم زادگاه من کجاست
تو شبای پرسه ی دلواپسی که می خوام دنیارو فریاد بزنم
به کدوم لهجه ترانه سر کنم
به کدوم لهجه تورو داد بزنم
گم و گیج و تلخ و بی گذشته ام
توی شهری که پناه داده به من
از کدوم طرف میشه بهم رسید
همه کوچه ها به غربت می رسن
تو کدوم پس کوچه اولین سلام
گنبد سبزو پر از ترانه کرد
تو کدوم محله واپسین وداع
غزلای عشقو غمگنانه کرد
کوچه ها و خونه ها محله ها
اینجا دفترچه های بی خاطره ان
برام از خاطره سنگری بساز
بید بی ریشه رو شنباد می بره
نسل بی گذشته رو خاک غریب
مثل شخم کهنه از یاد می بره
می خوام از باغچه سبز اونروزا
سبد خاطره هامو پرکنم
می خوام از عطر دوباره گم شدن
شهر سالخوردگیامو پر کنم